الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

204

مفاتيح الجنان (فارسى)

زياده‌روى در گناه و سركشى ، ميانهء من و تو را تيره ساخته ولى مژده آمرزش و خشنودىات با من انس گرفته است . از تو مىخواهم به درخششهاى جلوه‌ات و به انوار قدست ، و هم به سويت زارى مىكنم به عواطف مهرت و لطايف احسانت ، كه تحقق بخشى گمانم را در آنچه از تو آرزومندم از بزرگى اكرامت و زيبايى انعامت ، در راه تقرّب به تو و نزديكى به درگاهت و بهره‌مندى از نگاه به سويت ، هم اينك متعرّض نسيمهاى رحمت و توّجه تو ، و خواهان باران جو و لطف بىپايان تو مىباشم ، و از خشمت به سوى خشنودىات گريزان ، و از تو به سوى خودت فرارىام ، نيكوترين چيزى را كه نزد توست اميد دارم ، بر بخششهايت اعتماد مىنمايم ، به عنايتت نيازمندم ، خدايا آنچه را از فضلت بر من آغاز كردى به انجام رسان ، و آنچه را از كرمت به من دادى از من مگير ، و آنچه را با بردبارىات بر من پوشاندى آشكار مكن ، و آنچه را از زشتى كردارم دانستى بيامرز ، خداى از تو به تو شفاعت مىجويم ، و از تو به تو پناهنده مىشوم ، با اميد بسيار به احسانت به سوى تو آمدم ، به خوبيهايت كه بر من منّت گذارى دل‌بسته‌ام ، به فراوانى كرمت تشنه‌ام ، ابر فضلت را باران طلبم ، خشنودىات را خواهانم ، آهنگ آستانت را دارم ، به جويبار عطايت وارد آمدم ، برترين خيرات را از پيشگاهت خواهشمندم ، به جانب حضرت جمالت روانم ، ذاتت را اراده دارم ، كوبندهء در رحمتت هستم ، درمانده‌ام در برابر شكوه و جلالت ، با من از آمرزش و رحمت آنگونه كن كه شايستهء آنى و نه آنگونه كه سزاوار عذاب و انتقامم ،